Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Διαλογισμός: ταξιδεύοντας μέσα από τα τσάκρα



Μου αρέσει ιδιαίτερα αυτός ο διαλογισμός γιατί κάνει έκκληση όχι μόνο στο δεξί μέρος του εγκεφάλου με τις όμορφες εικόνες του, αλλά και στο αριστερό με τις ισχυρές δηλώσεις του. Ο διαλογισμός αυτός θα φέρει την τέλεια ισορροπία στο αστρικό σας σώμα και θα εξισορροπήσει και το νοητικό σας σώμα. Όσο περισσότερο εξασκείτε το διαλογισμό αυτό τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα. Το καθημερινό ντους για να καθαρίσετε το υλικό σας σώμα είναι κάτι δεδομένο. Σκεφτείτε, λοιπόν, το διαλογισμό αυτόν σαν μια μορφή ντους για τα ενεργειακά σας σώματα!

Το καλύτερο θα ήταν να ηχογραφήσετε τις οδηγίες αυτές εκ των προτέρων, ώστε να μπορείτε να τις ακούτε με όλη σας την προσοχή. Πριν ξεκινήσετε, βρείτε ένα μέρος να καθίσετε ή να ξαπλώσετε άνετα, αλλά μην κοιμηθείτε!

Για λίγα λεπτά επιτρέψτε στον εαυτό σας να εστιαστεί στην αναπνοή σας και να καταλαγιάσει τις σκέψεις σας. Στη συνέχεια ξεκινήστε.

Εκπνέω κάθε ίχνος έντασης από το σώμα μου και αρχίζω να χαλαρώνω, γνωρίζοντας ότι έχω τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσω την ενέργεια μου με άλλους, πιο ενδιαφέροντες τρόπους. Φαντάζομαι τη σπονδυλική μου στήλη σαν ένα κοντάρι, σαν να υπάρχει ένας αόρατος σύνδεσμος από τη βάση της σπονδυλικής μου στήλης μέχρι μέσα στη Γη και αυτός να με κρατά γειωμένο. Το άλλο μέρος του κονταριού είναι ευθυγραμμισμένο με ένα φωτεινό σημείο πάνω από το κεφάλι μου.



Φέρνω τη συνείδηση μου στο πρώτο μου τσάκρα, στο τσάκρα της ρίζας, που είναι ένα σημείο ανάμεσα στα πόδια μου, γνωστό ως περίνεο. Το τσάκρα της ρίζας μου είναι σαν περιστρεφόμενος στρόβιλος που ανοίγει προς τη Γη. Εισπνέω στο τσάκρα και φαντάζομαι ένα ζωντανό, κόκκινο λουλούδι ν’ ανθίζει τώρα στο σημείο αυτό. Αισθάνομαι την ενέργεια να αυξάνεται στο σημείο αυτό. Αλλάζω την εστίαση μου τώρα στην εκπνοή μου και εκπνέω κάθε συναίσθημα  που μπορεί να έχω και με κάνει να αισθάνομαι ότι δεν είμαι ασφαλής εδώ, εκπνέω κάθε συναίσθημα ανασφάλειας. Τα εκπνέω όλα. Λέω στον εαυτό μου:

Είμαι Μέρος Του Ζώντος Σύμπαντος. Αναγνωρίζω Τη Σύνδεση Μου Με Όλους Τους Ζώντες Οργανισμούς. Είμαι Πλήρως Ζωντανός Και Παρών Στο Σώμα Μου. Έχω Όλα Όσα Χρειάζομαι.



Τώρα, στρέφω την προσοχή μου στο δεύτερο τσάκρα, το ιερό σεξουαλικό κέντρο ή κέντρο του νερού. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον αφαλό μου και εισπνέω πορτοκαλί, βαθύ πορτοκαλί χρώμα. Καθώς φυσώ το πορτοκαλί χρώμα στο τσάκρα αυτό, ανοίγει σαν ένα λουλούδι. Στρέφω τώρα την προσοχή μου στην εκπνοή. Εκπνέω οποιεσδήποτε άχρηστες σκέψεις έχω για τη σεξουαλικότητα μου. Εκπνέω κάθε συναίσθημα ότι δεν είμαι δημιουργικός. Κάθε παλιά εικόνα και μνήμη των διάφορων σχέσεων που έχω κρατήσει στο τσάκρα αυτό, εικόνες και μνήμες που δεν χρειάζομαι πια. Οι σκέψεις αυτές όπως και τα συναισθήματα, με περιορίζουν. Τα εκπνέω. Και λέω τώρα:

Έχω Τη Δύναμη Της Δημιουργίας. Είμαι Ικανός Να Φέρω Κάτι Καινούριο Σ’ Αυτήν Τη Ζωή. Έχω Αυτοπεποίθηση Σχετικά Με Τη Σεξουαλικότητα Μου Και Τη Σχέση Μου Με Τους Άλλους.



Μεταφέρω τώρα την προσοχή μου στο τρίτο τσάκρα, στο τσάκρα του ηλιακού πλέγματος, το κέντρο της δύναμης μου. Φυσώ κίτρινο χρώμα στο τσάκρα αυτό, όμορφο κίτρινο του ήλιου. Καθώς φυσώ κίτρινο στο κέντρο της προσωπικής μου δύναμης, αισθάνομαι την ενέργεια αυτού τον τσάκρα καθώς ανοίγει. Εστιάζω τώρα την προσοχή μου στην εκπνοή και εκπνέω κάθε αίσθηση που έχω ότι πρέπει να είμαι τέλειος. Εκπνέω κάθε συναίσθημα ότι είμαι θύμα ή ότι είμαι αδύναμος απέναντι σε κάποιες καταστάσεις, εκπνέω οποιεσδήποτε ανησυχίες για το τι μπορεί να σκέφτονται οι άλλοι για μένα, οποιαδήποτε πικρία απέναντι στην εξουσία. Τα εκπνέω όλο. αυτά από το ηλιακό μου πλέγμα και λέω:

Έχω Τον Έλεγχο Της Δύναμης Μου. Είμαι Σε Θέση Να Παίρνω Τις Δικές Μου Αποφάσεις. Σέβομαι Τον Εαυτό Μου Και Τους Άλλους. Είμαι Ισχυρός.



Φέρνω τώρα την προσοχή μου στο τέταρτο τσάκρα, αυτό της καρδιάς. Ειοπνέω όμορφο πράσινο χρώμα ατό κέντρο του στέρνου μου. Έχω συναίσθηση αυτού του κέντρου ανιδιοτελούς αγάπης να ανοίγει και να διευρύνεται. Φυσώ ώστε ν’ ανοίξει το λουλούδι αυτό. Είναι το κέντρο όπου μένει η αγάπη. Εστιάζω τώρα την προσοχή μου στην εκπνοή μου και εκπνέω όποιο συναίσθημα έχω ότι μπορεί να πληγωθώ, όποια συναισθήματα έχω ότι είμαι ευάλωτος, για περιοριστική και υπό όρους αγάπη. Εκπνέω όλες αυτές τις πεποιθήσεις, όλα αυτά τα πιστεύω για την αγάπη που περιορίζουν και σφίγγουν την καρδιά. Εκπνέω κάθε πιστεύω που δεν αξίζει αγάπη -ότι είναι λάθος ν’ αγαπώ τον εαυτό μου, για παράδειγμα- και τότε λέω:

Αισθάνομαι Συμπόνια Για Τον Εαυτό Μου Και Για Όλα Τα Ζώντα Πλάσματα. Δίνω Και Δέχομαι Αγάπη Χωρίς Όρους. Είμαι Γεμάτος Αγάπη.



Φέρνω τώρα την προσοχή μου στο πέμπτο τσάκρα, αυτό του λαιμού και εισπνέω ένα όμορφο μπλε χρώμα, μπλε της ακουαμαρίνας ή τιρκουάζ μπλε. Εισπνέω το χρώμα αυτό και έχω την αίσθηση ότι το λουλούδι στο τσάκρα του λαιμού μου μεγαλώνει. Είναι το κέντρο της ειλικρινούς επικοινωνίας, το μέρος από το οποίο μπορώ να εκφράσω και να εκφραστώ ελεύθερα και ανοιχτά. Φυσώ μπλε στο κέντρο αυτό. Εστιάζω στην εκπνοή μου και εκπνέω κάθε συναίσθημα ή μνήμες καταστάσεων, όπου φοβήθηκα να πω αυτό που αισθανόμουν, όλες τις φορές που δεν μπόρεσα να εκφράσω τη γνώμη μου. Λέω:

Εκφράζω Τις Βαθύτερες Σκέψεις Και Συναισθήματα Μου Με Σαφήνεια. Μπορώ Να Μιλήσω Ανοιχτά Και Ελεύθερα. Εμπιστεύομαι Την Ψυχή Μου Να Μιλήσει.



Και τώρα, μεταφέρω τη συνείδηση μου στο έκτο μου τσάκρα, αυτό των φρυδιών ή του τρίτου ματιού, και φυσώ μπλε λουλακί, ένα όμορφο βαθύ μπλε, το μπλε του νυχτερινού ουρανού στο κέντρο αυτό της εσωτερικής σοφίας, της διαίσθησης και της ενόρασης. Φυσώ ν’ ανοίξει το τσάκρα αυτό και καθώς ανοίγει, γίνεται πύλη για την πνευματική μου συνειδητότητα. Γίνεται το μάτι που βλέπει προς όλες τις κατευθύνσεις, που μου δείχνει το δρόμο για να διευρύνω όλο μου το είναι. Λέω:

Είμαι Απόλυτα Συντονισμένος Με Την Απέραντη Πηγή Της Καθοδήγησης. Εμπιστεύομαι Τη Διαίσθηση Μου.



Και τώρα μεταφέρω τη συνείδηση μου σε ένα σημείο ακριβώς πάνω από το κεφάλι μου στο έβδομο τσάκρα, το τσάκρα της κορυφής. Εδώ υπάρχουν τα ενεργειακά χρώματα του λευκού, του χρυσού και του αμέθυστου. Φαντάζομαι τα χρώματα αυτά και τα εισπνέω ακριβώς στο χώρο πάνω από το κεφάλι μου. Σ’ αυτό το μέρος υπάρχει το φωτοστέφανο μου, η γνώση μου ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από την απλή υλική πραγματικότητα. Καθώς εστιάζω σ’ αυτό το τσάκρα, μεταφέρομαι σε ένα μέρος που δεν υπάρχει τίποτα και ταυτόχρονα υπάρχουν τα πάντα. Είναι η πύλη της ‘ψυχής αυτή, γιατί πρόκειται για ένα μέρος πέραν των λέξεων, ένα  μέρος όπου συνδέο) όλο μου το είναι με το Σύμπαν. Είμαι το Σύμπαν, απεριόριστο και εκτός χρόνου. Ακούω τον εαυτό μου να λέει:

Είμαι Αυτό Που Είμαι.

Και τώρα φαντάζομαι τον εαυτό μου να ακτινοβολεί όλα τα χρώματα, του ουρανίου τόξου, όλα τα χρώματα του πρίσματος. Τα βλέπω να περιστρέφονται και να στροβιλίζονται μέσα μου, όλα τα χρώματα που απαρτίζουν το λευκό. Είμαι ένα λαμπερό λευκό φως. Είμαι όλος φως. Επιτρέπω στα κύτταρα και τα άτομα του σώματος μου να θυμηθούν την ελαφρότητα του είναι. Και τότε, όταν είμαι έτοιμος, ξαναφέρνω σιγά σιγά τη συνείδηση μου πίσω στο δωμάτιο, γνωρίζοντας ότι συνδέομαι με τη Μητέρα Γη και καθοδηγούμαι από θεϊκή δύναμη. Είμαι στο κέντρο μου και εστιασμένος. Παίρνω βαθιές αναπνοές και κουνώ αργά τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών μου, καθώς ανοίγω τα μάτια μου και επανέρχομαι στην καθημερινή πραγματικότητα.


Alla Svirinskaya – Συνταγές Ενέργειας – Εκδόσεις Ισόρροπον


Πηγή: enallaktikidrasi